Muren

de zee ontmantelt

pelt, verwaait

taaie zoute schillen


roestig denken

schuurt ze scherp

met zand


buldert tegen muren

en lagen stug verstand


als dan, al dat is verdronken

en is schelpen is verstopt


vind je terug

wat zachtjes glanst


gevoel

een hart dat klopt